هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از نور الهی، عشق و وحدت وجود سخن میگوید. شاعر بیان میکند که جهان روشن از نور خداست و هر کس این حقیقت را ببیند، نور چشم اوست. عاشق در راه معشوق فانی میشود و معشوق خونبهای اوست. همچنین، اشارهای به سرمستی عرفانی و پادشاهی روحانی دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۹۲ - چشم عالم روشن از نور خداست
چشم عالم روشن از نور خداست
هر که این را دید نور چشم ماست ۱
در دل آن کس که او گنجیده است
همچو او صاحبدلی دیگر کراست ۲
حال ما داند درین دریا به ذوق
یار بحر وی که با ما آشناست ۳
دُرد درد او اگر یابی بنوش
زانکه دُرد درد او ما را دواست ۴
ذرهٔ خورشید این و آن همه
در نظر آئینه گیتی نماست ۵
عاشق ار در عشق او کشته شود
حضرت معشوق او را خونبهاست ۶
نعمت الله رند سرمستی خوشست
پادشاهست او نپنداری گداست ۷
هر که این را دید نور چشم ماست ۱
در دل آن کس که او گنجیده است
همچو او صاحبدلی دیگر کراست ۲
حال ما داند درین دریا به ذوق
یار بحر وی که با ما آشناست ۳
دُرد درد او اگر یابی بنوش
زانکه دُرد درد او ما را دواست ۴
ذرهٔ خورشید این و آن همه
در نظر آئینه گیتی نماست ۵
عاشق ار در عشق او کشته شود
حضرت معشوق او را خونبهاست ۶
نعمت الله رند سرمستی خوشست
پادشاهست او نپنداری گداست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۱ - هرچه می بینی همه نور خداست
گوهر بعدی:غزل ۱۹۳ - هر ذره که می بینی خورشید در او پیداست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
