هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از نعمتهای الهی، شراب معنوی، عشق به معشوق و راهنمایی عارف سخن میگوید. او خود را رند و عاشق معرفی میکند و از بندگی جانان و آزادی جان خود میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و استعارههای شراب و خرابات است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
غزل ۲۰۰ - نعمة الله در شراب افتاده است
نعمة الله در شراب افتاده است
سر به پای خم می بنهاده است ۱
در خرابات مغان بزمی نهاد
خوش در میخانه را بگشاده است ۲
در صدف دُر یتیمی یافتم
گوهر اصلی است نه بیجاده است ۳
ما خراباتی و رند و عاشقیم
چون توان کردن چنین افتاده است ۴
آب چشم ما به هر سو رو نهاد
عزتش دارید مردم زاده است ۵
بندهٔ جانی و جانانیم ما
جان ما از بندگی آزاده است ۶
سید ما رهنمای عارفیست
در طریق عاشقی بر جاده است ۷
سر به پای خم می بنهاده است ۱
در خرابات مغان بزمی نهاد
خوش در میخانه را بگشاده است ۲
در صدف دُر یتیمی یافتم
گوهر اصلی است نه بیجاده است ۳
ما خراباتی و رند و عاشقیم
چون توان کردن چنین افتاده است ۴
آب چشم ما به هر سو رو نهاد
عزتش دارید مردم زاده است ۵
بندهٔ جانی و جانانیم ما
جان ما از بندگی آزاده است ۶
سید ما رهنمای عارفیست
در طریق عاشقی بر جاده است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۹ - چشم مردم دیدهٔ ما نور رویش دیده است
گوهر بعدی:غزل ۲۰۱ - آفتاب حسن او از مه نقابی بسته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.