هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از آمدن معشوق سرمست و رند خود سخن میگوید که با جام باده در دست وارد میشود و فتنهها برمیخیزد. معشوق لب بر لب شاعر مینهد و عشق، زندگی تازهای به او میبخشد. شاعر از دغدغههای وجودی رها شده و دل به زلف یار میبندد. مستی و ذوق نعمتالله، همه را سرمست کرده است.
رده سنی:
18+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی نیاز به درک بالاتری دارد که معمولاً از سنین بالاتر انتظار میرود.
غزل ۲۲۱ - آمد ز درم نگار سرمست
آمد ز درم نگار سرمست
رندانه و جام باده بر دست ۱
صد فتنه ز هر کنار برخاست
او مست در این میانه بنشست ۲
لب را بنهاد بر لب ما
موئی به دونیم راست بشکست ۳
عشق آمد و زنده کرد ما را
پیوسته بود به ما چو پیوست ۴
از بود و نبود باز رستیم
آسوده ز نیست فارغ از هست ۵
دل در سر زلف یار بستیم
محکم جائی شدیم پابست ۶
از مستی ذوق نعمت الله
خلق دو جهان شدند سرمست ۷
رندانه و جام باده بر دست ۱
صد فتنه ز هر کنار برخاست
او مست در این میانه بنشست ۲
لب را بنهاد بر لب ما
موئی به دونیم راست بشکست ۳
عشق آمد و زنده کرد ما را
پیوسته بود به ما چو پیوست ۴
از بود و نبود باز رستیم
آسوده ز نیست فارغ از هست ۵
دل در سر زلف یار بستیم
محکم جائی شدیم پابست ۶
از مستی ذوق نعمت الله
خلق دو جهان شدند سرمست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۰ - از خرابات می رسم سرمست
گوهر بعدی:غزل ۲۲۲ - منم آن رند عاشق سرمست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
