غزل ۲۲۶ - سریر سلطنت عشق بر سر دار است

سریر سلطنت عشق بر سر دار است
از آن سبب سر این دار جای سردار است ۱

به جان جملهٔ رندان مست کاین دل ما
مدام در هوس دست بوس خمار است ۲

بیا که سینهٔ ما مخزنیست پر اسرار
اگر چنانکه تو را ذوق علم و اسرار است ۳

سخن مگوی ز دستار و بگذر از سر آن
هزار سر به یکی جو چه جای دستار است ۴

برفت مرغ دل ما نیامدش خبری
مگر به دام سر زلف او گرفتار است ۵

به نور دیدهٔ او دیده چشم ما روشن
ببین به نور جمالش که نور آن یار است ۶

حباب اگر چه صداست از هزار جمله یکی
به عین ما نظری کن ببین که انهار است ۷

مکن به چشم حقارت نظر به مخلوقی
که جمله فعل حکیم است و نیک در کار است ۸

چو عارفان برو و شکر نعمة الله گو
مباش منکر سید چه جای انکار است ۹