غزل ۲۳۲ - سر درین راه عشق دردسر است

سر درین راه عشق دردسر است
بگذر از سر که کار معتبر است ۱

سر موئی حجاب اگر باقی است
بتراشش چه جای ریش و سرست ۲

سر بنه زیر پا و دستش گیر
گر تو را میل تاج یا کمر است ۳

نفسی صحبتش غنیمت دان
زانکه عمر عزیز در گذر است ۴

زاهدان دیگرند و ما دیگر
حالت ما و ذوق ما دگر است ۵

عاشقی کو ز ما خبر دارد
از خود و کاینات بی خبر است ۶

نظری کن ببین به دیدهٔ ما
نعمت الله چو نور در نظر است ۷