غزل ۲۳۳ - گوهر دریای ما را آبروئی دیگر است

گوهر دریای ما را آبروئی دیگر است
نوش کن جام می ما کز سبوئی دیگر است ۱

گفتهٔ مستانه ما ملک عالم را گرفت
گوش کن بشنو خوشی کاین گفتگوئی دیگر است ۲

دیگران فردوس می خواهند و ما دیدار یار
همت عالی ما را جستجوئی دیگر است ۳

خرقهٔ خود را به جام می نمازی کرده ایم
نزد رندان این طهارت شست و شوئی دیگر است ۴

رنگ عشق و بوی معشوقست رنگ و بوی ما
در میان عاشقان این رنگ و بوئی دیگر است ۵

ما به جاروب مژه خاک درش را رفته ایم
لاجرم ما را درین در آبروئی دیگر است ۶

سید از دنیا برفت و نعمة الله را گذاشت
گرچه آن می کهنه است اینجا سبوئی دیگراست ۷