هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از نعمت الله ولی بیانگر تفاوتهای میان عاشقان و عاقلان، زیباییهای منحصر به فرد عشق الهی، و حالات معنوی خاص درک شده توسط عاشقان است. شاعر تأکید میکند که عشق و مستی معنوی او دارای حلاوت و ویژگیهای منحصر به فردی است که با منطق عقلانی قابل درک نیست.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از اصطلاحات خاص عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به مستی و حالات معنوی نیازمند سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک صحیح است.
غزل ۲۴۰ - ملک جان در ولایتی دگر است
ملک جان در ولایتی دگر است
تخت دل در حمایتی دگراست ۱
قول مستانه ای که ما گوئیم
بشنو او را حلاوتی دگر است ۲
دلبران در جهان فراوانند
حسن ما را ملاحتی دگر است ۳
عاقلان را نهایتی است ولی
عاشقان را نهایتی دگر است ۴
وحده لاشریک له می گو
کاین سخن از روایتی دگر است ۵
در خرابات رند سرمستیم
ذوق ما ذوق و حالتی دگر است ۶
نعمت الله خدا به ما بخشید
این عنایت عنایتی دگر است ۷
تخت دل در حمایتی دگراست ۱
قول مستانه ای که ما گوئیم
بشنو او را حلاوتی دگر است ۲
دلبران در جهان فراوانند
حسن ما را ملاحتی دگر است ۳
عاقلان را نهایتی است ولی
عاشقان را نهایتی دگر است ۴
وحده لاشریک له می گو
کاین سخن از روایتی دگر است ۵
در خرابات رند سرمستیم
ذوق ما ذوق و حالتی دگر است ۶
نعمت الله خدا به ما بخشید
این عنایت عنایتی دگر است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۳۹ - نور رویش آفتابی دیگر است
گوهر بعدی:غزل ۲۴۱ - در دل ما عشقش از جان خوشتر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.