غزل ۲۳۹ - نور رویش آفتابی دیگر است

نور رویش آفتابی دیگر است
سایهٔ او ماهتابی دیگر است ۱

زلف او درتاب رفت از دست دل
تاب او را پیچ و تابی دیگر است ۲

گفتمش جان و دل جانان توئی
گفت آری این جوابی دیگر است ۳

نقش می بندم خیالش را به خواب
خوش بود این خواب خوابی دیگر است ۴

جرعهٔ جام شراب ما بنوش
تا بدانی کاین شرابی دیگر است ۵

ای که می گوئی حجاب من نماند
این نماندن هم حجابی دیگر است ۶

جام پر آبست نزد ما حباب
جام ما آب و حبابی دیگر است ۷

سید ما تا غلام عشق اوست
در جهان عالیجنابی دیگر است ۸