هوش مصنوعی: این متن به زیبایی‌های عشق و مستی معنوی می‌پردازد و ارزش‌های زندگی درویشی و رندی را ستایش می‌کند. شاعر از خلوت عاشقانه، مستی و رهایی از قیدوبندهای دنیوی سخن می‌گوید و عشق دیوانه‌وار را بر عقل ترجیح می‌دهد. همچنین، متن بر اهمیت یار و مصاحبت بی‌تکلف تأکید دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و شاعرانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند مستی و رندی نیاز به درک عمیق‌تری از ادبیات و فلسفه دارند.

غزل ۲۵۳ - در سراپردهٔ جان خلوت جانانه خوشست

در سراپردهٔ جان خلوت جانانه خوشست
آن چنان گنج خوشی در دل ویرانه خوشست ۱

رند سرمست بجو زاهد مخمور بمان
عاقلی را چه کنی عاشق دیوانه خوشست ۲

جنتی را که در او دوست نیابی سهل است
یار اگر دست دهد گوشهٔ میخانه خوشست ۳

گفتهٔ عاشق سرمست بخوان از مستان
زانکه در مجلس ما گفتهٔ مستانه خوشست ۴

قدمی نه نفسی گفتهٔ ما را دریاب
بی تکلف بر ما صحبت رندانه خوشست ۵

هر که درویش بود میل به شاهی نکند
دل درویش به آن همت شاهانه خوشست ۶

نعمة الله به دست آر که سرمست خوشی است
زانکه این سید مستانهٔ مردانه خوشست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۵۲ - صورت و معنی به همدیگر خوش است
گوهر بعدی:غزل ۲۵۴ - این خوشست و آن خوشست و این و آن با هم خوشست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.