هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، بیانگر لذت و شادی در حضور معشوق و نوشیدن شراب در جمع دوستان است. شاعر از عشق، مستی، و رازداری با محارم عشق سخن میگوید و از زیباییهای دنیا و لذتهای آن تقدیر میکند.
رده سنی:
18+
محتوا شامل مفاهیم میگساری و عشق شهوانی است که برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نیست.
غزل ۲۵۴ - این خوشست و آن خوشست و این و آن با هم خوشست
این خوشست و آن خوشست و این و آن با هم خوشست
جان جانان خوش نشسته نزد ما بی غم خوشست ۱
این همه جام مرصع پر ز می داریم ما
با حریف سرخوش و با ساقی همدم خوشست ۲
عقل مخمور است و نامحرم چه داند راز ما
گفتن اسرار ما با عاشق محرم خوشست ۳
خوش بود گر پادشاهی می خورد از جام جم
زانکه میگویند جام پادشه با جم خوشست ۴
گرچه دل ریشیم مرهم را نمی خواهیم ما
زخم تیغ عشق او داریم و بی مرهم خوش است ۵
چشم مست او نظر فرمود سوی کاینات
این چنین نور خوشی در دیدهٔ عالم خوش است ۶
مجلس عشقست و سید مست و رندان در حضور
جنت فردوس ما با صحبت آدم خوش است ۷
جان جانان خوش نشسته نزد ما بی غم خوشست ۱
این همه جام مرصع پر ز می داریم ما
با حریف سرخوش و با ساقی همدم خوشست ۲
عقل مخمور است و نامحرم چه داند راز ما
گفتن اسرار ما با عاشق محرم خوشست ۳
خوش بود گر پادشاهی می خورد از جام جم
زانکه میگویند جام پادشه با جم خوشست ۴
گرچه دل ریشیم مرهم را نمی خواهیم ما
زخم تیغ عشق او داریم و بی مرهم خوش است ۵
چشم مست او نظر فرمود سوی کاینات
این چنین نور خوشی در دیدهٔ عالم خوش است ۶
مجلس عشقست و سید مست و رندان در حضور
جنت فردوس ما با صحبت آدم خوش است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۵۳ - در سراپردهٔ جان خلوت جانانه خوشست
گوهر بعدی:غزل ۲۵۵ - جان ما با صحبت جانی خوش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.