هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، بیانگر لذت و شادی در حضور معشوق و نوشیدن شراب در جمع دوستان است. شاعر از عشق، مستی، و رازداری با محارم عشق سخن می‌گوید و از زیبایی‌های دنیا و لذت‌های آن تقدیر می‌کند.
رده سنی: 18+ محتوا شامل مفاهیم میگساری و عشق شهوانی است که برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نیست.

غزل ۲۵۴ - این خوشست و آن خوشست و این و آن با هم خوشست

این خوشست و آن خوشست و این و آن با هم خوشست
جان جانان خوش نشسته نزد ما بی غم خوشست ۱

این همه جام مرصع پر ز می داریم ما
با حریف سرخوش و با ساقی همدم خوشست ۲

عقل مخمور است و نامحرم چه داند راز ما
گفتن اسرار ما با عاشق محرم خوشست ۳

خوش بود گر پادشاهی می خورد از جام جم
زانکه میگویند جام پادشه با جم خوشست ۴

گرچه دل ریشیم مرهم را نمی خواهیم ما
زخم تیغ عشق او داریم و بی مرهم خوش است ۵

چشم مست او نظر فرمود سوی کاینات
این چنین نور خوشی در دیدهٔ عالم خوش است ۶

مجلس عشقست و سید مست و رندان در حضور
جنت فردوس ما با صحبت آدم خوش است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۵۳ - در سراپردهٔ جان خلوت جانانه خوشست
گوهر بعدی:غزل ۲۵۵ - جان ما با صحبت جانی خوش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.