غزل ۲۶۲ - دل سرمست ما ز جان بگذشت

دل سرمست ما ز جان بگذشت
آن معانی ازین بیان بگذشت ۱

در خرابات عشق می گردید
لامکان یافت از مکان بگذشت ۲

دنیی و آخرت به هم بر زد
جان چه باشد که از جهان بگذشت ۳

از وجود و عدم سخن نکند
هرکه از نام و از نشان بگذشت ۴

میل جنت دگر نخواهد کرد
دل که بر کوی عاشقان بگذشت ۵

نور رویش به چشم ما بنمود
دیده از بحر بیکران بگذشت ۶

سید ما گذشت از عالم
بنده با حضرتش روان بگذشت ۷