غزل ۲۶۵ - دل ما از منی و ما بگذشت

دل ما از منی و ما بگذشت
پا نهاد از سر هوا بگذشت ۱

مدتی دُرد درد دل نوشید
عاقبت درد و هم دوا بگذشت ۲

از وجود و عدم خلاصی یافت
از فنا نیز وز فنا بگذشت ۳

ای که گوئی که ابتدا چه بود
ابتدا چیست انتها بگذشت ۴

نقش غیری خیال می بستم
خواب بود آن خیال ما بگذشت ۵

نود و پنج سال عمر عزیز
همه در دین مصطفی بگذشت ۶

نعمت الله یگانه ای داند
که یگانه ز دو سرا بگذشت ۷