هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از نعمت الله بیانگر گذر از تعلقات دنیوی و رسیدن به وحدت با معشوق حقیقی است. شاعر از گذشتن از دنیا و آخرت، وجود و عدم، و حتی از مثالهای عاشقانه مانند مجنون و لیلی سخن میگوید تا نشان دهد عاشق واقعی از همه اینها فراتر رفته و در دریای بیپایان عشق الهی غرق شده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده در شعر، درک کامل متن را برای مخاطبان جوانتر دشوار میسازد. این محتوا برای کسانی مناسب است که با ادبیات عرفانی آشنایی اولیه داشته و توانایی تحلیل مفاهیم انتزاعی را دارند.
غزل ۲۶۶ - عاشق از دنیی و عقبی درگذشت
عاشق از دنیی و عقبی درگذشت
ماند صورت راز معنی درگذشت ۱
از وجود و از عدم آزاد شد
از همه بگذشت یعنی درگذشت ۲
روضهٔ رضوان به این و آن بهشت
همتش از شاخ طوبی درگذشت ۳
دل به دلبر جان به جانان داد و رفت
کارش از مجنون و لیلی درگذشت ۴
غرقه شد در بحر بی پایان ما
دید دریائی ز سیلی درگذشت ۵
گر چه موسی از تجلی محو شد
سید ما از تجلی درگذشت ۶
نعمت الله در طریق عاشقی
اندکی بود و ز خیلی درگذشت ۷
ماند صورت راز معنی درگذشت ۱
از وجود و از عدم آزاد شد
از همه بگذشت یعنی درگذشت ۲
روضهٔ رضوان به این و آن بهشت
همتش از شاخ طوبی درگذشت ۳
دل به دلبر جان به جانان داد و رفت
کارش از مجنون و لیلی درگذشت ۴
غرقه شد در بحر بی پایان ما
دید دریائی ز سیلی درگذشت ۵
گر چه موسی از تجلی محو شد
سید ما از تجلی درگذشت ۶
نعمت الله در طریق عاشقی
اندکی بود و ز خیلی درگذشت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۵ - دل ما از منی و ما بگذشت
گوهر بعدی:غزل ۲۶۷ - آفتاب خوشی هویدا گشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.