هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که به ظهور نور خوشی و روشنایی پس از تاریکی شب می‌پردازد. در آن، احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی مانند اشک ریختن، جستجوی معشوق، و مستی عشق بیان شده است. همچنین، به مفاهیمی مانند وحدت در کثرت، تسخیر عالم توسط عشق، و ظهور حقیقت اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به کار رفته ممکن است برای سنین پایین نامفهوم باشد.

غزل ۲۶۷ - آفتاب خوشی هویدا گشت

آفتاب خوشی هویدا گشت
شب نهان شد چو روز پیدا گشت ۱

چشم ما قطره قطره آب بریخت
جو به جو شد روان و دریا گشت ۲

در هزار آینه یکی بنمود
یک مسمی هزار اسما گشت ۳

غیر دلبر نیافت این دل ما
گرچه در جستجو به هرجا گشت ۴

در خرابات می کند دستان
هرکه در عشق بی سر و پا گشت ۵

او که عالم مسخر او بود
خود بیامد مسخر ما گشت ۶

رند مستی نیافت همچون ما
طالب ارچه به زیر و بالا گشت ۷

عقل می گشت گرد میخانه
دید مستی ما ز در واگشت ۸

نعمت الله چون ظهوری کرد
صورت و معنئی مهیا گشت ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۶۶ - عاشق از دنیی و عقبی درگذشت
گوهر بعدی:غزل ۲۶۸ - عشق مستست و عقل مخمور است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.