غزل ۲۹۰ - درد ار داری دوا همان است

درد ار داری دوا همان است
درد ار نوشی شفا همان است ۱

با جام می ار دمی برآری
دانی که حیات ما همان است ۲

عمریست که مبتلای دردیم
خود راحت مبتلا همان است ۳

فانی از خود فنا همین است
باقی به خدا بقا همان است ۴

در آینه همه نظر کن
می بین همه را لقا همان است ۵

ما جام جهان نمای عشقیم
این جام جهان نما همان است ۶

گر صورت سیدم دگر شد
اما به خدا خدا همان است ۷