هوش مصنوعی: این شعر عرفانی و عاشقانه، به تمجید از معشوق الهی و جمال او می‌پردازد. شاعر با بیان‌های مختلف، از جمله تشبیه‌های زیبا و استعاره‌های عمیق، عشق و شیفتگی خود را به معشوق نشان می‌دهد و از وصال با او به عنوان بالاترین آرزو یاد می‌کند. همچنین، به فضای بزم‌گونه و مستانه‌ای اشاره دارد که در آن، شراب عشق از سرچشمه‌ی زلال معشوق به دست می‌آید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده‌ی موجود در شعر، برای درک و لذت بردن از آن، به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی ادبی نیاز دارد که معمولاً از سن 16 سالگی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.

غزل ۳۳۶ - در آینهٔ عالم تمثال جمال اوست

در آینهٔ عالم تمثال جمال اوست
جمله به کمالش بین کاینها ز کمال اوست ۱

در صورت و در معنی چندان که نظر کردیم
حسنی که به ما بنمود نقشی ز خیال اوست ۲

بزمیست ملوکانه در خلوت میخانه
مخمور کجا گنجد اینجا چه مجال اوست ۳

حکمی به نشان آل ، از حضرت او داریم
هر حرف که می خوانیم توقیع مثال اوست ۴

زاهد هوس ار دارد با جنت و با حوران
ما را ز همه عالم مقصود وصال اوست ۵

در مجلس ما بنشین تا ذوق خوشی یابی
زیرا می جام ما از آب زلال اوست ۶

این گفتهٔ مستانه از سید ما بشنو
قولی و چه خوش قولی این سحر حلال اوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۳۵ - در آینهٔ عالم تمثال صفات اوست
گوهر بعدی:غزل ۳۳۷ - در هر چه نظر کردیم نقشی ز خیال اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.