هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، به زیبایی وحدت وجود و حضور پروردگار در همه چیز اشاره دارد. شاعر با تصاویر زیبا مانند آینه عالم، آب حیات و ذرات خورشید، نشان می‌دهد که جهان تجلی جمال الهی است و همه موجودات به او وابسته‌اند. همچنین بر تساوی انسان‌ها در برابر خداوند و اهمیت عشق و مستی معنوی تأکید می‌کند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر نیاز به درک و تجربه کافی از زندگی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی مانند وحدت وجود برای کودکان قابل هضم نیست.

غزل ۳۳۷ - در هر چه نظر کردیم نقشی ز خیال اوست

در هر چه نظر کردیم نقشی ز خیال اوست
در آینهٔ عالم تمثال جمال اوست ۱

گر آب حیات ماست در چشمهٔ حیوان است
می نوش که نوشت باد ، کان عین زلال اوست ۲

هر ذره که می بینی خورشید در او پیداست
ناقص نبود حاشا کامل به کمال اوست ۳

با ذات غنی او عالم همه درویشند
سلطان و گدا یکسان ، جائی که جلال اوست ۴

دل رفت سوی دریا ما در پی دل رفتیم
از عقل مجو ما را بیرون ز خیال اوست ۵

این مجلس رندان است ما عاشق سرمستیم
مخمور نمی گنجد اینجا چه مجال اوست ۶

گر ساقی سرمستان جامی دهدت بستان
زیرا که می سید از کسب حلال اوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۳۶ - در آینهٔ عالم تمثال جمال اوست
گوهر بعدی:غزل ۳۳۸ - هر چه می بینی همه انوار اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.