هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی به وحدانیت و حضور خداوند در همه چیز اشاره دارد و عشق و وابستگی انسان به او را بیان میکند. شاعر تأکید میکند که همه چیز در جهان نشانهای از خداوند است و عاشقان واقعی کسانی هستند که حیاتشان به عشق او وابسته است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد و درک آنها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
غزل ۳۳۸ - هر چه می بینی همه انوار اوست
هر چه می بینی همه انوار اوست
صورت و معنی ما آثار اوست ۱
دل به او دادیم و او دلدار ماست
خوشدلی باشد که او دلدار اوست ۲
خسته ای کو دُرد دردش می خورد
نوش جانش باد کان تیمار اوست ۳
چیست عالم سایه بان حضرتش
کیست آدم مخزن اسرار اوست ۴
عاشقی کز عشق او دارد حیات
زندهٔ جاوید و برخوردار اوست ۵
غیر او هرگز نه بیند یار غار
چون توان دیدن که از اغیار اوست ۶
نعمت الله باده می نوشد مدام
این چنین کاری همیشه کار اوست ۷
صورت و معنی ما آثار اوست ۱
دل به او دادیم و او دلدار ماست
خوشدلی باشد که او دلدار اوست ۲
خسته ای کو دُرد دردش می خورد
نوش جانش باد کان تیمار اوست ۳
چیست عالم سایه بان حضرتش
کیست آدم مخزن اسرار اوست ۴
عاشقی کز عشق او دارد حیات
زندهٔ جاوید و برخوردار اوست ۵
غیر او هرگز نه بیند یار غار
چون توان دیدن که از اغیار اوست ۶
نعمت الله باده می نوشد مدام
این چنین کاری همیشه کار اوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۳۷ - در هر چه نظر کردیم نقشی ز خیال اوست
گوهر بعدی:غزل ۳۳۹ - بنده ایم و عابد و معبود اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
