غزل ۳۴۷ - در خانقهی که شیخ ما اوست

در خانقهی که شیخ ما اوست
سرحلقه و شیخ هر دو نیکوست ۱

دشمن چه کنیم یار غاریم
از دوست طلب کنیم هم دوست ۲

آیینهٔ روشنی به دست آر
اما می بین که هر دو یک روست ۳

زلفش بگشود و داد بر باد
زان بوی نسیم صبح خوشبوست ۴

خورشید جمال او برآمد
عالم همه نور طلعت اوست ۵

سر رشتهٔ فقر ما طلب کن
تا دریابی که رشته یک توست ۶

شاه است چو سید یگانه
هر بنده که او به عشق آن جوست ۷