غزل ۳۷۲ - جان ما بی عشق جانان هیچ نیست

جان ما بی عشق جانان هیچ نیست
درد دل داریم و درمان هیچ نیست ۱

در همه جان جز که هم جان هیچ نیست
تن چه باشد زانکه هم جان هیچ نیست ۲

بگذر از دنیی و عقی باده نوش
جز می و ساقی رندان هیچ نیست ۳

نزد مصری شهر بغداد است هیچ
کوبنان چبود که کرمان هیچ نیست ۴

با سبک روحان نشین ای جان من
زانکه صحبت با گرانان هیچ نیست ۵

غیر او هیچست اگر گوئی که هست
هرچه باشد غیر او آن هیچ نیست ۶

ظاهر و باطن همه عین وی است
غیر او پیدا و پنهان هیچ نیست ۷

دنیی و عقبی و جسم و جان همه
ای عزیزان نزد رندان هیچ نیست ۸

هر چه هست از جزو و کل کاینات
بلکه این مجموع انسان هیچ نیست ۹

با وجود سید هر دو سرا
بینوا چبود که سلطان هیچ نیست ۱۰