غزل ۳۸۴ - هر که را عشق نیست آنش نیست

هر که را عشق نیست آنش نیست
مرده ای می شمر که جانش نیست ۱

لذت از عمر خود کجا یابد
عاقل ار ذوق عاشقانش نیست ۲

غرق دریای عشق او مائیم
لاجرم بحر ما کرانش نیست ۳

ای که پرسی نشان او از ما
غیر نامی دگر نشانش نیست ۴

در میان و کنار می جوئی
جز خیالی از آن میانش نیست ۵

جام می را بگیر و نوشش کن
کاین معانی جز از بیانش نیست ۶

سود دارد ولی زیانش نیست
نعمت الله هر که مایهٔ اوست ۷