هوش مصنوعی:
این متن به ستایش و توصیف عشق الهی و وابستگی وجودی انسان به معبود میپردازد. با استفاده از استعارههایی مانند جام می، نور، آب حیات و آفتاب، به رابطهی عمیق بین عاشق و معشوق الهی اشاره میکند و بر این نکته تأکید دارد که همهی وجود و روشنایی انسان از اوست.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، این نوع اشعار معمولاً برای سنین بالاتر که توانایی تحلیل و درک مفاهیم انتزاعی را دارند، مناسبتر است.
غزل ۴۰۵ - در نظر عالم چو جامی پر می است
در نظر عالم چو جامی پر می است
جام من بی خدمت ساقی کی است ۱
چشم ما روشن شده از نور او
هرچه ما را در نظر آید وی است ۲
عالمی از جود او دارد وجود
بی وجودش ما سوی الله لاشی است ۳
صوت نائی می رسد ما را به گوش
دیگران گویند آواز وی است ۴
نوش کن آب حیات معرفت
تا بدانی زنده دل از وی حی است ۵
جام را بگذار و خم می بجو
همت عالی بر آن خم می است ۶
آفتابست او و سید سایه اش
هر کجا او می رود او در پی است ۷
جام من بی خدمت ساقی کی است ۱
چشم ما روشن شده از نور او
هرچه ما را در نظر آید وی است ۲
عالمی از جود او دارد وجود
بی وجودش ما سوی الله لاشی است ۳
صوت نائی می رسد ما را به گوش
دیگران گویند آواز وی است ۴
نوش کن آب حیات معرفت
تا بدانی زنده دل از وی حی است ۵
جام را بگذار و خم می بجو
همت عالی بر آن خم می است ۶
آفتابست او و سید سایه اش
هر کجا او می رود او در پی است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۰۴ - هرکجا گنجیست ماری در وی است
گوهر بعدی:غزل ۴۰۶ - کنج دل گنجینهٔ عشق وی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.