هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به عشق الهی و رابطهٔ بنده با معبود میپردازد. شاعر از نواختن ساز عشق، دردهای روحی و درمان آنها توسط معشوق الهی سخن میگوید. همچنین، به موضوعاتی مانند فقر عارفانه، تسلیم در برابر ارادهٔ الهی و عشق به خدا اشاره دارد.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و شناختی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از اصطلاحات و مفاهیم برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۴۰۸ - مطرب عشق ساز ما بنواخت
مطرب عشق ساز ما بنواخت
به نوا جان بینوا بنواخت ۱
در خرابات ساقی سرمست
درد ما را به صد دوا بنواخت ۲
گرچه بنواخت جان عالم را
پادشاه است و این گدا بنواخت ۳
می نوازد به لطف عالم را
دل این خسته بارها بنواخت ۴
مبتلای بلای او بودم
چاره ای کرد و مبتلا بنواخت ۵
شاهد غیر در سرای وجود
به نهان خاطر مرا بنواخت ۶
شهرتی یافت در جهان که به عشق
نعمت الله را خدا بنواخت ۷
به نوا جان بینوا بنواخت ۱
در خرابات ساقی سرمست
درد ما را به صد دوا بنواخت ۲
گرچه بنواخت جان عالم را
پادشاه است و این گدا بنواخت ۳
می نوازد به لطف عالم را
دل این خسته بارها بنواخت ۴
مبتلای بلای او بودم
چاره ای کرد و مبتلا بنواخت ۵
شاهد غیر در سرای وجود
به نهان خاطر مرا بنواخت ۶
شهرتی یافت در جهان که به عشق
نعمت الله را خدا بنواخت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۰۷ - ما را چو ز عشق راحتی هست
گوهر بعدی:غزل ۴۰۹ - مطرب عشاق ساز ما نواخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
