غزل ۴۳۱ - فارغ از نام و نشان خواهیم رفت

فارغ از نام و نشان خواهیم رفت
رند سرمست از جهان خواهیم رفت ۱

رخت خود را تا کناری می کشیم
ناگهانی از میان خواهیم رفت ۲

تا نگوئی بنده ای از خواجه مُرد
ما بر زنده دلان خواهیم رفت ۳

گر خطاب ارجعی آید به ما
عاشقانه خوش دوان خواهیم رفت ۴

عارفان رفتند از این عالم بسی
ما دگر چون عارفان خواهیم رفت ۵

جان ما دل زنده از جانان بود
زنده دل از ملک جان خواهیم رفت ۶

از ازل رندانه سرمست آمدیم
نزد سید هم چنان خواهیم رفت ۷