هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از نعمة الله بیانگر عشق شدید و سرمستی ناشی از آن است. شاعر از عشق الهی و دیوانگی ناشی از آن سخن میگوید و خود را درگیر این عشق عمیق میبیند. او از رهایی از تعلقات دنیوی و پیوستن به معشوق بیهمتا سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اصطلاحات و مضامین عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و شناختی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
غزل ۴۳۸ - آتش عشقش خوشی در ما گرفت
آتش عشقش خوشی در ما گرفت
بعد از آن در جملهٔ اشیا گرفت ۱
رند سرمستیم در کوی مغان
محتسب را کی بود بر ما گرفت ۲
آن دل سرمست این دیوانگان
مو به مو از زلف او سودا گرفت ۳
عاشق ثابت قدم می جست از آن
عشق او معشوق ما ، ما را گرفت ۴
گفتهٔ مستانهٔ ما فاش شد
در خرابات مغان غوغا گرفت ۵
خوش بلائی می کشیم از عشق او
کار ما از عاشقی بالا گرفت ۶
نعمة الله از همه عالم برید
درگه یکتای بی همتا گرفت ۷
بعد از آن در جملهٔ اشیا گرفت ۱
رند سرمستیم در کوی مغان
محتسب را کی بود بر ما گرفت ۲
آن دل سرمست این دیوانگان
مو به مو از زلف او سودا گرفت ۳
عاشق ثابت قدم می جست از آن
عشق او معشوق ما ، ما را گرفت ۴
گفتهٔ مستانهٔ ما فاش شد
در خرابات مغان غوغا گرفت ۵
خوش بلائی می کشیم از عشق او
کار ما از عاشقی بالا گرفت ۶
نعمة الله از همه عالم برید
درگه یکتای بی همتا گرفت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۳۷ - عشق دلبر در دل ما جا گرفت
گوهر بعدی:غزل ۴۳۹ - چشم مستش گوشه ای از ما گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
