هوش مصنوعی:
این متن عرفانی و شاعرانه به توصیف عشق الهی و تأثیر آن بر جهان و جانها میپردازد. با استفاده از تصاویر زیبایی مانند آفتاب، دریا، آینه و پروانه، عشق به عنوان نیرویی جهانشمول و جانبخش به تصویر کشیده شده است. متن بیانگر تسلیم دل و جان در برابر عشق و پیوند عمیق معنوی است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها و نمادها ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۴۴۳ - آفتاب رخش جهان بگرفت
آفتاب رخش جهان بگرفت
مهر رویش جهان جان بگرفت ۱
موج زد بحر عشق و از موجش
آب حیوان جهان روان بگرفت ۲
صورت عشق آشکارا شد
روی معنی از آن نشان بگرفت ۳
آینه چون خیال او بنمود
به خیالش خیال از آن بگرفت ۴
آتش شمع عشق رخسارش
جان پروانهٔ جهان بگرفت ۵
دل ز جان سر به پای عشق افکند
دامن شاه مهربان بگرفت ۶
عین عشق است جان سید از آن
عین او عالم عیان بگرفت ۷
مهر رویش جهان جان بگرفت ۱
موج زد بحر عشق و از موجش
آب حیوان جهان روان بگرفت ۲
صورت عشق آشکارا شد
روی معنی از آن نشان بگرفت ۳
آینه چون خیال او بنمود
به خیالش خیال از آن بگرفت ۴
آتش شمع عشق رخسارش
جان پروانهٔ جهان بگرفت ۵
دل ز جان سر به پای عشق افکند
دامن شاه مهربان بگرفت ۶
عین عشق است جان سید از آن
عین او عالم عیان بگرفت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۴۲ - سلطان عشق ملک جهان را روان گرفت
گوهر بعدی:غزل ۴۴۴ - شهرت ذوق ما جهان بگرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.