هوش مصنوعی: متن بالا یک شعر عرفانی است که بر مفاهیمی مانند فداکاری، عشق الهی، صبر و تلاش برای رسیدن به مقصود، و نیاز به بندگی و تواضع در برابر عظمت خداوند تأکید دارد. شاعر از استعاره‌هایی مانند "در کوی دوست گردیدن"، "آب حیوان" و "گنج فراوان" برای بیان مسیر سلوک عرفانی استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند "کفر" و "ایمان" ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نیاز به توضیح داشته باشند.

غزل ۴۴۸ - دُرد دردش نوش کن گر صاف درمان بایدت

دُرد دردش نوش کن گر صاف درمان بایدت
جان فدا کن همچو ما گر وصل جانان بایدت ۱

گر عطای شاه می خواهی گدائی کن چو ما
بندگی کن بر درش گر قرب سلطان بایدت ۲

در سواد کفر زلفش نور ایمان رو نمود
ظلمت کفرش بجو گر نور ایمان بایدت ۳

بایدت چون گوی گردیدن به سر در کوی دوست
گر ز دست پادشه انعام چوگان بایدت ۴

آرزوی باده داری ساقی مستی طلب
با خضر همراه شو گر آب حیوان بایدت ۵

گر هوای کعبه داری از بیابان رو متاب
رنج باید برد اگر گنج فراوان بایدت ۶

جام جم شادی روی نعمت الله نوش کن
همدم ما شو دمی گر ذوق رندان بایدت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۴۷ - چشمم به نور و معنی دیده جمال صورت
گوهر بعدی:غزل ۴۴۹ - هر که بد بازی کند بد باز گردد عاقبت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.