غزل ۴۴۹ - هر که بد بازی کند بد باز گردد عاقبت

هر که بد بازی کند بد باز گردد عاقبت
ور کسی نیکو نشد بد باز گردد عاقبت ۱

گرچه بی ساز است ساز مطرب عشاق ما
گر نوازد ساز ما با ساز گردد عاقبت ۲

همدم جامیم و با ساقی حریفی می کنیم
خوش بود گر همدمی دمساز گردد عاقبت ۳

عاشقی گر پیش معشوقی نیازی می کند
آن نیاز عاشقان با ناز گردد عاقبت ۴

هر که او در سایهٔ فَر هُما مأوا گرفت
گرچه گنجشکی بود شهباز گردد عاقبت ۵

عقل مخمور است دردسر به رندان می دهد
بی غمی داند که او غمساز گردد عاقبت ۶

سید از بنده تمیزی گر کند صاحبدلی
در میان عاشقان ممتاز گردد عاقبت ۷