غزل ۴۵۱ - در کوی خرابات نشستم به سلامت

در کوی خرابات نشستم به سلامت
سر حلقهٔ رندانم و فارغ ز ملامت ۱

خوش خانهٔ امنی است بیائید و ببینید
مستان همه خوش ایمن و یاران به سلامت ۲

زین خلوت میخانه به جائی نتوان رفت
نه یک دو سه روزی نروم تا به قیامت ۳

هر کس که ازین مجلس ما روی بتابد
جاوید ندیمش نبود غیر ندامت ۴

گر زاهد مخمور مرا قدر نداند
بسیار عزیزم بر رندان به کرامت ۵

هر ذره که بینی به تو خورشید نماید
روشن نتوان دید نظر کن به تمامت ۶

خوش جام حبابیست که پرآب حیاتست
می نوش و غنیمت شمر آن جام مدامت ۷

اعیان چو همه صورت اسمای الهند
نامی طلب ای خواجه که نامی است به نامت ۸

گر بنده سید شوی و یار حریفان
سلطان جهان یار شود بلکه غلامت ۹