غزل ۴۶۲ - عمر بی او که بر سر آری هیچ

عمر بی او که بر سر آری هیچ
جان که بی عشق او سپاری هیچ ۱

همه عالم عدم بود بی او
به عدم می روی چه آری هیچ ۲

هر خیالی که نقش می بندی
گر نه آن نقش او نگاری هیچ ۳

یار کز جور یار بگریزد
باشد آن یار هیچ و یاری هیچ ۴

عشق می باز و جام مِی می نوش
به از این کار ، کار داری هیچ ۵

دولت وصل او دمی باشد
آن دم ار ضایعش گذاری هیچ ۶

نعمت الله حریف رندان است
گر تو بیچاره در خماری هیچ ۷