هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که بر یگانگی و وحدت تأکید دارد و بیان میکند که در دل شاعر جز معشوق (خدا یا عشق حقیقی) جایی ندارد. شاعر از ناتوانی در گنجاندن مفاهیم دوگانگی و گفتوگوهای بیثمر سخن میگوید و بر این باور است که در عالم هستی فقط یک حقیقت وجود دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۴۶۷ - در دلم غیر او نمیگنجد
در دلم غیر او نمیگنجد
بد چه شد نکو نمی گنجد ۱
در مقامی که آن یگانهٔ ماست
دو چه گوئی که دو نمی گنجد ۲
خم بیاور ز ما دمی می بر
می ما در سبو نمی گنجد ۳
نقل را مان و عقل را بگذار
زانکه این گفت و گو نمی گنجد ۴
در دو عالم به جز یکی نبود
رشته یک تو دو تو نمی گنجد ۵
چون به غیر از یکی نمی یابم
در دلم جستوجو نمی گنجد ۶
دردمندیم و درد می نوشیم
خم چه شد با شد سبو نمی گنجد ۷
بد چه شد نکو نمی گنجد ۱
در مقامی که آن یگانهٔ ماست
دو چه گوئی که دو نمی گنجد ۲
خم بیاور ز ما دمی می بر
می ما در سبو نمی گنجد ۳
نقل را مان و عقل را بگذار
زانکه این گفت و گو نمی گنجد ۴
در دو عالم به جز یکی نبود
رشته یک تو دو تو نمی گنجد ۵
چون به غیر از یکی نمی یابم
در دلم جستوجو نمی گنجد ۶
دردمندیم و درد می نوشیم
خم چه شد با شد سبو نمی گنجد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۶۶ - آب چشم ما به هر سو رو نهاد
گوهر بعدی:غزل ۴۶۸ - ساقیی جام سوی ما آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
