غزل ۴۶۸ - ساقیی جام سوی ما آورد

ساقیی جام سوی ما آورد
نزد ما خوشتر است از ما ورد ۱

چشم ما روشن است و روشن باد
کابرویی به روی ما آورد ۲

عاشقان دُرد درد می‌ نوشند
این چنین درد کی خورد بی درد ۳

عشق او مرد مرد می ‌جوید
مرد عشقش کجا بود نامرد ۴

عقل اگر پند می ‌دهد مشنو
چه شنوی وعظ واعظ دم سرد ۵

ساغر می مدام می نوشم
به ازین جام باده باید خورد ۶

رند مستی که ذوق ما دریافت
آفرین خدا به سید کرد ۷