هوش مصنوعی:
این شعر از نعمتالله با مضمون عرفانی و اخلاقی، مخاطب را به شادی و خنده در برابر مشکلات و تفاوتهای دنیوی دعوت میکند. شاعر توصیه میکند که با وجود تفاوتهای عقیدتی و رفتاری دیگران، مؤمن باقی بمانیم و با خردمندی و شادی زندگی کنیم. همچنین بر بیاعتباری دنیا و اهمیت سکوت و عشق تأکید دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین برخی اشارات به تفاوتهای عقیدتی و اجتماعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۴۷۰ - بیا ای یار و بر اغیار میخند
بیا ای یار و بر اغیار میخند
بنوش این جام و با خمار میخند ۱
یکی ایمان گزید و دیگری کفر
تو مؤمن باش و با کفار میخند ۲
یکی با تو نعم گوید یکی لا
تو با اقرار و با انکار میخند ۳
چو دنیا نیست مأوای حکومت
دلا بر ریش دنیادار میخند ۴
زبان بربند و خامش باش در عشق
مشو بی زار و بر آزاد میخند ۵
بیا چون نعمتالله ناظر حق
ببین دیدار و بر دیدار میخند ۶
بنوش این جام و با خمار میخند ۱
یکی ایمان گزید و دیگری کفر
تو مؤمن باش و با کفار میخند ۲
یکی با تو نعم گوید یکی لا
تو با اقرار و با انکار میخند ۳
چو دنیا نیست مأوای حکومت
دلا بر ریش دنیادار میخند ۴
زبان بربند و خامش باش در عشق
مشو بی زار و بر آزاد میخند ۵
بیا چون نعمتالله ناظر حق
ببین دیدار و بر دیدار میخند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۶۹ - ترک سرمستی مرا دامن کشانم میکشد
گوهر بعدی:غزل ۴۷۱ - عاشقانی که در جهان باشند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
