غزل ۴۷۹ - آبروی ما ز چشم ما بود

آبروی ما ز چشم ما بود
این چنین سرچشمه ای اینجا بود ۱

می رود آبی روان بر روی ما
سو به سو در عین ما دریا بود ۲

عالمی آئینه دار حضرتند
در همه آئینه او پیدا بود ۳

روی او بیند به نور روی او
هر که او را دیدهٔ بینا بود ۴

موج دریائیم و دریا عین ما
ما به ما بیند کسی کَز ما بود ۵

اسم اعظم چون صفات ذات اوست
جمله اشیا جامع اسما بود ۶

هیچ شی بی نعمت الله هست نیست
نعمت الله با همه اشیا بود ۷