غزل ۴۹۹ - آینه چندان که روشن تر بود

آینه چندان که روشن تر بود
روی خود دیدن در او خوشتر بود ۱

دل بود آئینهٔ گیتی نما
در نظر صاحبدلی را گر بود ۲

خوش سر داری و ما سردار آن
بر سر دار این چنین سرور بود ۳

گفتهٔ مستانهٔ ما دیگر است
شعر یاران دیگر آن دیگر بود ۴

مه شود روشن به نور آفتاب
نور ما از این و آن انور بود ۵

سر به پای خم می بنهاده ایم
تاج شاهی لایق این سر بود ۶

نعمت الله جو که همراه خوشی است
تا تو را در عاشقی رهبر بود ۷