غزل ۵۰۸ - چشم ما آبش به هر سو می رود

چشم ما آبش به هر سو می رود
آبروی ماست بر رو می رود ۱

می رود از چشم ما آب خوشی
همچو سیلابی که از جو می رود ۲

دل چو دست و سر به پای او فکند
بر سر کویش به پهلو می رود ۳

گر بیاید جان به او آید برم
ور رود پیوسته با او می رود ۴

هر کسی کو می رود در راه عشق
گو برو خوش خوش که نیکو می رود ۵

در هوای زلف او باد صبا
گشته سرگردان به هر سو می رود ۶

هر که او بنشست با سید دمی
جاودان پیوسته سر جو می رود ۷