غزل ۵۰۹ - خون دل از دیده بر رو می رود

خون دل از دیده بر رو می رود
آبروی ما به هر سو می رود ۱

جمع گشته قطره قطره آب چشم
همچو سیلی سوی هر جو می رود ۲

می رود دل بر در میخانه باز
آفرین بر وی که نیکو می رود ۳

جان به جانان ده که جانان جان تست
جان چه کار آید تو را چو می رود ۴

در بیابان فنا مرد خدا
بی سر و پا خوش به پهلو می رود ۵

آفتابست او و ما چون سایه ایم
می رویم آنجا روان کو می رود ۶

نعمت الله می رود در راه تو
در پیش می رو که نیکو می رود ۷