غزل ۵۱۷ - ترک چشم مست او دلها به غارت می برد

ترک چشم مست او دلها به غارت می برد
جان فدای او که جان ما به غارت می برد ۱

ملک دل بگرفت و نقد و نسیه را هر کس که دید
ترکتازی می کند آنها به غارت می برد ۲

عاشقیم و ما به عشق او اسیر افتاده ایم
بنده فرمانیم اگر ما را به غارت می برد ۳

گر دل ما می برد شکرانه اش بر جان ماست
جان رها کردیم دل را تا به غارت می برد ۴

بر سر بازار اگر شخصی دکانی می نهد
دکه ویران می کند کالا به غارت می برد ۵

فتنهٔ دور قمر بنگر که چون پیدا شده
آمده تنها و تنها را به غارت می برد ۶

نعمت الله هر چه دارد در نهان و آشکار
یا به حکمت می ستاند یا به غارت می برد ۷