هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از نعمت الله ولی، شاعر و عارف ایرانی، است که به مفاهیمی مانند وحدت وجود، عشق الهی، و رسیدن به حقیقت از طریق عرفان میپردازد. در این شعر، از نمادهایی مانند آینه، جام، و یار برای بیان مفاهیم عمیق عرفانی استفاده شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
غزل ۵۵۴ - مه ز برج شرف چو طالع شد
مه ز برج شرف چو طالع شد
جامع صورتین واقع شد ۱
چون جمالش در آینه بنمود
نام آئینه کون جامع شد ۲
این عجب بین که واضع اشیاء
هم به موضوع خویش واقع شد ۳
هر که بی جام می دمی دم زد
حیف از آن دم زدن که ضایع شد ۴
همت ما محیط می جوید
مکنش عیب اگرچه طالع شد ۵
یار ما نیست آنکه چون زاهد
به خیالی ز دوست قانع شد ۶
نعمت الله چو در سخن آمد
روح قدسی رسید و سامع شد ۷
جامع صورتین واقع شد ۱
چون جمالش در آینه بنمود
نام آئینه کون جامع شد ۲
این عجب بین که واضع اشیاء
هم به موضوع خویش واقع شد ۳
هر که بی جام می دمی دم زد
حیف از آن دم زدن که ضایع شد ۴
همت ما محیط می جوید
مکنش عیب اگرچه طالع شد ۵
یار ما نیست آنکه چون زاهد
به خیالی ز دوست قانع شد ۶
نعمت الله چو در سخن آمد
روح قدسی رسید و سامع شد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۵۳ - عاقبت سید ما سوی مغان خواهد شد
گوهر بعدی:غزل ۵۵۵ - عشق او با جان ما پیوسته شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
