غزل ۵۶۱ - به کام ما بود عالم اگر او یار ما باشد

به کام ما بود عالم اگر او یار ما باشد
چنین دولت نمی دانم در این عالم که را باشد ۱

در خلوتسرای او بهشت جاودان ماست
چه خوش ذوقی که رندان را در این خلوتسرا باشد ۲

خراباتست و ما سرمست و ساقی جام می بر دست
ز می توبه در این حالت به نزد ما خطا باشد ۳

بیا و دُردی دردش به دست دردمندان ده
که دُرد درد او ما را به از صاف دوا باشد ۴

به تیغ عشق اگر کشته شوی چون ما غنیمت دان
که جانت زندهٔ جاوید و جانان خونبها باشد ۵

ز نور آفتاب او همه عالم منور شد
نمی بینیم یک ذره که بی نور خدا باشد ۶

به جان سید عالم که بنده بندهٔ جانیست
از آن شد هرکه می بینی گدای این گدا باشد ۷