هوش مصنوعی:
این متن عرفانی بیانگر این مفهوم است که هر کس با نور الهی به جهان بنگرد، همه چیز را زیبا و نیک میبیند. همچنین اشاره میکند که کسی که با عارفان همراه شود، حقیقت را میبیند و غیر از خدا را نمیبیند. در نهایت، تأکید میشود که در آینهٔ حقیقت، جان و معشوق (خدا) روبروی هم قرار میگیرند و بینندهٔ تیزبین، وحدت را میبیند نه دوگانگی.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این متن برای درک و شناخت نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. نوجوانان و بزرگسالان با پیشینهٔ مطالعاتی مناسب بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
غزل ۵۷۴ - هر که او را به نور او بیند
هر که او را به نور او بیند
هر چه بیند همه نکو بیند ۱
آنکه با ما نشست در دریا
عین ما دید و سو به سو بیند ۲
روی غیری ندیده دیدهٔ ما
غیر چون نیست دیده چو بیند ۳
هر که در آینه کند نظری
جان و جانانه روبرو بیند ۴
چشم باریک بین سید ما
رشته یک توست کی دو تو بیند ۵
هر چه بیند همه نکو بیند ۱
آنکه با ما نشست در دریا
عین ما دید و سو به سو بیند ۲
روی غیری ندیده دیدهٔ ما
غیر چون نیست دیده چو بیند ۳
هر که در آینه کند نظری
جان و جانانه روبرو بیند ۴
چشم باریک بین سید ما
رشته یک توست کی دو تو بیند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۷۳ - رند مست از بلا نه اندیشد
گوهر بعدی:غزل ۵۷۵ - نقش خیال عالم عارف به خواب بیند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
