هوش مصنوعی:
این متن عرفانی بیانگر وابستگی مرید به مرشد و راهنماییهای او در مسیر معنوی است. شاعر از مرشد میخواهد که او را به سوی حقیقت و یاری الهی هدایت کند و تأکید میکند که بدون مرشد، رسیدن به مقصد نهایی ممکن نیست. همچنین، اشاره میکند که عشق و ارشاد الهی، درمان دردهای روحی است.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات عرفانی نیاز به دانش پیشزمینه دارد.
غزل ۵۷۷ - ما مریدیم و پیر ما مرشد
ما مریدیم و پیر ما مرشد
ره روانیم و رهنما مرشد ۱
رو نوائی ز یار مرشد جو
که دهد بی ریا نوا مرشد ۲
نبری ره به خانهٔ اصلی
گر نیابی در این سرا مرشد ۳
روز و شب از خدای خود می جو
کاملی تا بود تو را مرشد ۴
بحر ما را کرانه پیدا نیست
غرق آبیم و عین ما مرشد ۵
دُرد دردش بنوش و خوش می باش
که کند درد تو دوا مرشد ۶
هر که ارشاد نعمت الله یافت
دائما خواهد از خدا مرشد ۷
ره روانیم و رهنما مرشد ۱
رو نوائی ز یار مرشد جو
که دهد بی ریا نوا مرشد ۲
نبری ره به خانهٔ اصلی
گر نیابی در این سرا مرشد ۳
روز و شب از خدای خود می جو
کاملی تا بود تو را مرشد ۴
بحر ما را کرانه پیدا نیست
غرق آبیم و عین ما مرشد ۵
دُرد دردش بنوش و خوش می باش
که کند درد تو دوا مرشد ۶
هر که ارشاد نعمت الله یافت
دائما خواهد از خدا مرشد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۷۶ - دلبر سرمست ما عزمی به دریا می کند
گوهر بعدی:غزل ۵۷۸ - هر که در کوی تو جانا نفسی بنشیند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
