هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف عشق شدید و سوزاننده میپردازد که مانند آتش، جان و دل عاشق را میسوزاند. شاعر از درد و رنج عشق سخن میگوید و تأثیر آن را بر جهان و اطرافیان توصیف میکند. همچنین، اشارهای به غیرت و حسادت در عشق دارد و از تأثیر کلام گرم و دلسوز بر روان انسان میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، توصیفات شدید از درد و رنج عشق ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۶۱۸ - آتشی در دل است و جان سوزد
آتشی در دل است و جان سوزد
دل چنین سوخت جان چه سان سوزد ۱
عشق او آتشی است جان سوزی
رشتهٔ شمع جان از آن سوزد ۲
گوئیا عود مجمر عشقم
که مرا خوش در این میان سوزد ۳
آتش عشق چون بر افروزد
عالمی را به یک زمان سوزد ۴
آه دل سوز عاشقان بشنو
تا تو را دل به عاشقان سوزد ۵
بر جگر داغ عشق او دارم
دلم از بهر این نشان سوزد ۶
نام غیرش چو بر زبان آرم
آتش غیرتش زبان سوزد ۷
سخن گرم من روان می خوان
که دل سوخته را روان سوزد ۸
نعمت الله اگر چنین نالد
نفسش جملهٔ جهان سوزد ۹
دل چنین سوخت جان چه سان سوزد ۱
عشق او آتشی است جان سوزی
رشتهٔ شمع جان از آن سوزد ۲
گوئیا عود مجمر عشقم
که مرا خوش در این میان سوزد ۳
آتش عشق چون بر افروزد
عالمی را به یک زمان سوزد ۴
آه دل سوز عاشقان بشنو
تا تو را دل به عاشقان سوزد ۵
بر جگر داغ عشق او دارم
دلم از بهر این نشان سوزد ۶
نام غیرش چو بر زبان آرم
آتش غیرتش زبان سوزد ۷
سخن گرم من روان می خوان
که دل سوخته را روان سوزد ۸
نعمت الله اگر چنین نالد
نفسش جملهٔ جهان سوزد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۳۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۱۷ - اگر مه روی من روزی نقاب از رخ براندازد
گوهر بعدی:غزل ۶۱۹ - ما انا الحق از فنا خواهیم زد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.