غزل ۶۲۵ - پردهٔ دیدهٔ من نقش خیالت دارد

پردهٔ دیدهٔ من نقش خیالت دارد
دل شوریدهٔ من شوق وصالت دارد ۱

هر کجا ماه رخی در نظرم می آید
نیک می بینم و حسنی ز جمالت دارد ۲

بینوائی که گدای سر کوی تو بود
بر سلاطین جهان جاه و جلالت دارد ۳

جان فدا کردم و سر در قدمت افکندم
از چنین بندگ ای بنده خجالت دارد ۴

ساقیا ساغر می ده که لبم بی لب جام
به سر جملهٔ مستان که سلامت دارد ۵

برو ای عقل که من مستم و تو مخموری
توچه دانی که دل از عشق چه حالت دارد ۶

نعمت الله سخنش آب حیاتی است روان
روح بخشد چه نصیبی ز زلالت دارد ۷