غزل ۶۲۶ - بستهٔ بند بلای تو نجاتی دارد

بستهٔ بند بلای تو نجاتی دارد
خستهٔ رنج غم تو درجاتی دارد ۱

هر که شد مردهٔ درد تو نمیرد هرگز
کشتهٔ عشق تو جاوید حیاتی دارد ۲

طاق ابروی تو محراب دل ماست از آن
روز و شب خاطر ما میل صلاتی دارد ۳

کفر زلف تو که ایمان رخت می پوشد
سیئاتی است خیال حسناتی دارد ۴

گر قدم رنجه کنی بر سر آبی باری
در نظر دیدهٔ ما آب فراتی دارد ۵

به جفا از سر کوی تو دل از جا نرود
آفرین بر قدم او که ثباتی دارد ۶

نعمت الله که سلطان جهان عشقست
چون گدایان ز تو امید زکاتی دارد ۷