هوش مصنوعی:
این متن عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق و شیفتگی شاعر به "نورالله" است. شاعر از زیبایی و جذابیت نورالله سخن میگوید و احساسات عمیق خود را نسبت به آن بیان میکند. او حتی از مقایسه نورالله با عناصر طبیعی مانند آفتاب و از فداکاری دیگران برای رسیدن به آن یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۶۵۱ - عاشقم بر روی نورالله خود
عاشقم بر روی نورالله خود
والهم از بوی نورالله خود ۱
شاه ترکستان به عشق زلف او
آمده هندوی نور الله خود ۲
خوی نورالله ما خوئی خوش است
دلخوشم از خوی نورالله خود ۳
نور چشم عالمی چون آفتاب
دیده ام در روی نور الله خود ۴
گر دهندم صورت و معنی تمام
کی دهم یک موی نورالله خود ۵
هر کجا جانیست دل داده به باد
آمده آنجوی نور الله خود ۶
از خلیل الله امیدم این نبود
کو نیامد سوی نورالله خود ۷
والهم از بوی نورالله خود ۱
شاه ترکستان به عشق زلف او
آمده هندوی نور الله خود ۲
خوی نورالله ما خوئی خوش است
دلخوشم از خوی نورالله خود ۳
نور چشم عالمی چون آفتاب
دیده ام در روی نور الله خود ۴
گر دهندم صورت و معنی تمام
کی دهم یک موی نورالله خود ۵
هر کجا جانیست دل داده به باد
آمده آنجوی نور الله خود ۶
از خلیل الله امیدم این نبود
کو نیامد سوی نورالله خود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۵۰ - به حکایت شراب نتوان خورد
گوهر بعدی:غزل ۶۵۲ - بیا ای نور چشم ما و خوش بنشین به جای خود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
