غزل ۶۶۹ - بیا که مجلس عشق است و طالع مسعود

بیا که مجلس عشق است و طالع مسعود
بیا که نوبت وصلست و وقت گفت و شنود ۱

بیا که مطرب عشاق ساز ما بنواخت
بیا که ساقی وحدت سرسبو بگشود ۲

بیا و جان عزیزت بیار در مجلس
که نقل مجلس ما غیر جان نخواهد بود ۳

بیا و کشتهٔ ما شو که تا شوی زنده
بیا و بندهٔ ما باش و خواجهٔ موجود ۴

بیا و جبههٔ دستار عقل را بفروش
که پیر میکدهٔ عشق این چنین فرمود ۵

بیا که از لب ساغر حیات می ریزد
بیا که از دم مطرب همی سوزد عود ۶

رسید عشق ز خمخانهٔ قدم سرمست
به یک کرشمه دل از دست عالمی بربود ۷

کشیده بر کتب دل که ما محب تو ایم
نوشته بر ورق جان که ای مرا مقصود ۸

بیا که میر خرابات نعمت اللهست
بیا که اول تلخ است و عاقبت محمود ۹