غزل ۶۸۶ - در همه آینه جمال نمود

در همه آینه جمال نمود
از همه رو دری به ما بگشود ۱

غیر را سوخت آتش غیرت
خوش بود آتشی چنین بی دود ۲

دع نفسک به ذوق دریابش
تا بیابی ز وصل او مقصود ۳

دُرد دردش دوای درد دل است
نوش می کن که این بود بهبود ۴

این عنایت نگر که آن حضرت
در حق بندگان خود فرمود ۵

می خمخانهٔ حدوث و قدم
ساقی مست ما به ما پیمود ۶

خود نماید جمال و خود بیند
از خودش با خود است گفت و شنود ۷

خیز ساقی بیار جام شراب
وقت صبح است و عاقبت محمود ۸

هر که انکار نعمت الله کرد
بیشکی باشد از خدا مردود ۹