هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر به مقایسهی عقل و عشق میپردازد و بیان میکند که عشق برتر از عقل است و عقل در برابر عشق ناتوان است. او توصیه میکند که به جای تکیه بر عقل، از عشق و زیباییهای زندگی لذت ببریم و در لحظه زندگی کنیم.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به مصرف شراب (به عنوان نماد) ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد.
غزل ۶۹۰ - عقل هر دم که در سرود آید
عقل هر دم که در سرود آید
به دم سرو باده پیماید ۱
سخن عقل پیش عشق مگو
کان سخن خود به کار می ناید ۲
عشق را خود گشایشی دگرست
هیچ کاری ز عقل نگشاید ۳
جام گیتی نمای را به کف آر
که به تو روی خویش بنماید ۴
آفتابی مدام در دور است
به یکی جا دمی نمی پاید ۵
عشق هر لحظه مجلسی سازد
هر زمان بزم نو بیاراید ۶
نفسی باش همدم سید
گر تو را همدم خوشی باید ۷
به دم سرو باده پیماید ۱
سخن عقل پیش عشق مگو
کان سخن خود به کار می ناید ۲
عشق را خود گشایشی دگرست
هیچ کاری ز عقل نگشاید ۳
جام گیتی نمای را به کف آر
که به تو روی خویش بنماید ۴
آفتابی مدام در دور است
به یکی جا دمی نمی پاید ۵
عشق هر لحظه مجلسی سازد
هر زمان بزم نو بیاراید ۶
نفسی باش همدم سید
گر تو را همدم خوشی باید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۸۹ - بر بسته نقاب ، دل رباید
گوهر بعدی:غزل ۶۹۱ - خواب در چشم خوش نمی آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.