غزل ۶۹۳ - خیال او به هر نقشی برآید

خیال او به هر نقشی برآید
به هر آئینه روئی می نماید ۱

برد خلقی و می آرد همیشه
از آن عالم به یک حالی نپاید ۲

جهان روشن شود از نور رویش
اگر آن آفتاب ما برآید ۳

چنین میخانه و رندان سرمست
کسی مخمور اگر ماند نشاید ۴

به نور او جمال او توان دید
حجاب از چشم ما گر برگشاید ۵

به شادی روی ساقی نوش کن می
که می عمر عزیزت می فزاید ۶

به عشقش نعمت الله میرمستان
سرودی عاشقانه می سراید ۷